Ta wielka rzeka dała początek całej egipskiej cywilizacji. Potęga Nilu umożliwiła Egipcjanom życie wśród pustyń i nieurodzajnych gruntów. Na początku dużo zależało od roli przypadku, a niewielkie osady rozwijały się tuż przy głównym nurcie rzeki i w jej delcie. Przypadek polegał na tym, że nie było wiadomo, kiedy Nil wylewa, przez co nie można było zaplanować odpowiedniego czasu na siew, a później na zbiory. Rozwój Egiptu przebiegał stopniowo, ale zdumiewająco sprawnie. Dużą rolę w nim odegrali uczeni ludzie – mędrcy, kapłani, urzędnicy. To oni zajmowali się wyliczaniem okresów wylewania rzeki, przez co cała machina związana z uprawą roli mogła ruszyć i sprawnie działać. Potęga rzeki była dla Egipcjan dużym ułatwieniem. Największe zasługi mają jednak ci, o których niewiele się słyszy – niewolnicy i chłopi, którzy swoją ciężką pracą umożliwili państwu bujny i fascynujący rozwój. Ogromna siła ludzkich rąk, które nie znały wytchnienia, umożliwiała pozostałym sprawne funkcjonowanie na swoich stanowiskach i życie wśród wszelkich wygód. Gdyby nie niewolnicy i chłopi, nie byłoby komu wykorzystać potęgi tej wielkiej rzeki, w której nurcie rozrastał się ówczesny Egipt.