W latach 70tych ubiegłego wieku władze Egiptu postanowiły przedzielić Nil przede wszystkim w celu uregulowania jego biegu ułatwienia żeglugi oraz co najważniejsze wykorzystania siły wody jako źródła energii elektrycznej. Wszystkie te plany zostały niejako zrealizowane ponieważ w 1971 roku powstała na Nilu Wysoka Tama Asuańska która przyczyniła się do powstania również samego Jeziora Nasera. Jest to największy na świecie sztuczny zbiornik mający powierzchnię ponad 5tys kilometrów kwadratowych. Ciągnie się aż od Asuanu aż do Wad Halfa w Sudanie. Ponad 80% procent jego powierzchni znajduje się na terenie Egiptu. Poza tymi efektami które były jak najbardziej pozytywne i związane z powstaniem zbiornika pojawiały się też same efekty uboczne. Przede wszystkim w wyniku regulacji rzeka przestała tak wylewać i rolnicy zamiast korzystać z naturalnego nawożenia zaczęli sięgać po sztuczne nawozy. Co przyczyniło się do nadmiernego zasolenia gleby i zniszczenia niestety wielu stanowisk archeologicznych. Oczywistym jest że władze podejmują c decyzję o budowie tamy i powstaniu zbiornika kierowały się przede wszystkim interesem państwa i trudno je za to winić. Pozostałość tego działania czyli jezioro będące sztucznym zbiornikiem jest ciekawostką turystyczną. Co też wpływa na to iż korzystają na jego istnieniu sami mieszkańcy okoliczni.